Jest zima. Lubię tak odkywczo zaczynać pisanie. Tak, pomimo tego że słońce pokazuje się coraz częściej, o wiośnie nie można jeszcze powiedzieć. Nie wszyscy są wystarczająco dużymi cwaniakami, by wyskoczyć na rower na powietrze. A więc zima. Ciepłe koce, herbatki (one), zimowe opony (oni), pełne kluby fitness i… przemęczeni instruktorzy. Kiedyś pisałam o wypaleniu, ale…
Warunki do pisania, które teraz mam, prawie nie mają sobie równych. Siedzę przy wysprzątanym stole, na którym jest dużo miejsca, obok mnie paruje gorąca kawa w ulubionym kubku. Najważniejszą składową tego idealnego obrazka jest to, jak słońce grzeje mi w twarz – prawie jak na zdjęciu sprzed…hm, kilku lat. Krzywię się, jak tysiące osób chodzących…
Pamiętaj, że ma kilkaset kalorii! Że ma dużo ulepszaczy! Że jest smażony w głębokim tłuszczu… Aby spalić pączka, musisz malować usta pięć godzin i oglądać telewizję dwadzieścia…. To spodziewałeś się przeczytać na tym blogu? Jeśli tak, to przepraszam, ale nie rozwinę tematu, bo chcę mieć spokojną głowę, kiedy będę wcinać puszyste ciacho. Wolę zjeść…
Co widzisz oczyma wyobraźni, kiedy czytasz lub słyszysz słowo “marzenia”? Ja widzę… niebo. Bardziej infantylnie chyba nie można. Coś bardzo odległego, obłoczki, błękity, jednorożce i te sprawy. A poza tym słowo to kojarzy mi się ze spełnieniem, radością i dążeniem. A co, jeśli jedyne co przychodzi na myśl, to zakrwawiona dłoń włożona do dzbanka z…
Ten temat chodzi za mną już od dłuższego czasu, ale moc emocji rowerwowych skutecznie przerzucała go na drugi plan. Ilość powiadomień “zostałeś oznaczony na zdjęciu (i tu nazwisko innego indoor cyclingowego świra)” powoli się zmniejsza, a to znak, że można zerknąć, co dzieje się, jak to zwykłam mówić, w innych dziedzinach życia. A dzieje się,…
Wiecie, co przydaje się w pracy instruktora? Dobra kondycja. O, tak! Zacząć sapać zanim duża wskazówka zegara przemieści się z dwunastki na trójkę, to zwyczajny obciach. Świetny wygląd. Rzecz bardzo względna, ale wiadomo, że mamy świecić przykładem i jeśli nawet nie łapiemy się w utarte kanony piękna, to chociaż nie powinniśmy powodować zniesmaczenia u klientów…
Z perspektywy piętrowego autokaru podziwiam niedzielną, spokojną drogę. Jest mroźno, jest słonecznie, co chwilę dostrzegam sarnę z białym kuperkiem, która śmiga po polu pokrytym niską warstwą śniegu. W takich refleksyjnych warunkach przydałoby się posłuchać nastrojowej muzyki, ale nie ma to sensu, bo w głowie od rana młócenie “Fire”. Doznaję olśnienia, że specyfik wypity po maratonie…
Co?! Pomagać instruktorowi? To on ma mi pomagać, to po to płacę za wejście do klubu, on ma zrobić tak, żebym ja schudł, ja wyglądał jak młody bóg, a on to i tak ma idealne życie, bo płacą mu za to, że zrobi sobie trening i w dodatku na pewno nie tyje od ciastek!!!111!! Trolla…
Wiecie co? Z całą sympatią do ludzi: cieszę się, że nie każdy decyduje się na zakup karnetu i nie każdy zakochuje się w Indoor Cyclingu. Zapewne nie dziwi nikogo fakt, że dwie godziny Indoor Cyclingu potrafią przynieść więcej emocji niż 480 minut za biurkiem. Nośnikiem przeżyć wewnętrznych na zajęciach oprócz muzyki i postrzelonego instruktora są…
Szósta rano. Jest ciemno. Po wstaniu z łóżka jak najszybciej starasz się zlokalizować coś ciepłego, by to włożyć i udać się do łazienki. O nie, światło tak razi. Wszędzie żarówki… I tak w każdy zimowy poranek. Przyspieszone tempo działania: śniadanie w pośpiechu, trzy łyki kawy, krzywa kreska na powiece. Klucze. Kluczyki. Trzeba wyjść, nie zdążę!…