Do internetu piszę od 2012 roku, a nie do internetu: jeszcze dłużej. Wiem, czym jest brak natchnienia do pisania i jak smakują chwile, w których mimo to musisz coś napisać. Metodą własnych prób i błędów doszłam do tego, co sprzyja tworzeniu.
Moment otwierania szafy, której zawartość uwielbiasz i możesz nosić cały czas, jest nie do przecenienia. To chwila, w której w końcu masz przestrzeń na siebie – nawet jeśli z dwudziestoletnim poślizgiem.
Wypełniasz sobą każdą przestrzeń, w którą wkraczasz. Ciekawe, po kim tak marszczysz nos i skąd w Tobie ten mocny, donośny głos.
Konkretne przykłady z życia: skąd brałam zlecenia w copywritingu, korekcie, wirtualnej asyście, montażu podcastów.
Dziennik Wieloletni zapytał mnie w 2022: Na co chciałabyś mieć więcej czasu? Od razu wpisałam: Na pisanie.
Można powielać wszędzie ten sam content wszędzie, a można zrobić recykling treści porządnie. Pogadajmy o tym drugim.
Dlaczego warto doceniać to, że jeszcze nie przyciągnęliśmy tysięcy osób do naszych internetowych zakamarków?
Zdarza mi się oddelegować transkrypcję, robienie grafik czy korektę. Ależ to jest przyjemne uczucie.
Dlaczego piszesz sporadycznie, choć tak bardzo chcesz? Rozprawmy się z blokadami.
Jak opiszesz to uczucie, które towarzyszy Ci, kiedy masz wolną chatę? Niemcy nazywają to jednym słowem!