Jedna z moich ulubionych dusz ostatnio założyła blog i w dodatku twierdzi, że maczałam w tym palce (“przestań mi już kołczować!”). Jako że wyczerpałam już limit samozachwytu na ten rok (był zaskakująco niski, trzeba to naprawić), to nie skupiłam się na tym, że zrobiłam dobro, tylko skierowałam wzrok i kursor w kierunku swojego bloga i…
15 czerwca 2014 roku po raz pierwszy kliknęłam „opublikuj”. Na stronę agatamusz.com wjechał tekst powitalny. Mam zdjęcie z tamtej chwili… Pokazałabym je gdyby nie to, że z dekoltu „domowej” bluzki wypływało zdecydowanie zbyt wiele niż chciałam zaprezentować, w dramatycznym geście łapiąc się za czoło. Pomyślałam, że może fajnie będzie z tej okazji napisać tekst… długopisem….
Pamiętam o wszystkim, co napisałam w ostatnich tekstach i o czym myślałam podczas spacerów do pracy. Że nowa notka raz na tydzień, że blog to cudowne wspomnienie z końca czasów studenckich i żaden to priorytet, a raczej przyjemność, która mi się raczej nie należy. Styczeń dobiega końca i widać jak wspaniale wpasowałam się w tendencję…