Piątkowy wieczór. Odkąd pamiętam, spędzam jego pierwszą część na IC. Oznacza to, że przed każdym weekendowym startem (bądź imprezą) jeżdżę na tomahawku. W każdy taki przedstartowy piątek obiecuję sobie, że będę się oszczędzać, gdyż na weekend potrzeba mi siły. W każdy taki przedstartowy piątek wychodzę z sali zajechana. Nie wiem, co to za mechanizm, ale…
Przesadnie sentymentalna natura każe mi zrobić coś więcej niż tylko podglądać, jakie wspomnienia z tego roku ma dla mnie naczelny portal społecznościowy. To 2014 rok był dla mnie przełomowy: powstał blog, ale i wiele innych rzeczy się zmieniło. Na tle 2014, minione 365 dni wypadało raczej blado. Okazało się na szczęście, że to tylko wrażenie. Kiedy zagłębiłam się…
Z perspektywy piętrowego autokaru podziwiam niedzielną, spokojną drogę. Jest mroźno, jest słonecznie, co chwilę dostrzegam sarnę z białym kuperkiem, która śmiga po polu pokrytym niską warstwą śniegu. W takich refleksyjnych warunkach przydałoby się posłuchać nastrojowej muzyki, ale nie ma to sensu, bo w głowie od rana młócenie “Fire”. Doznaję olśnienia, że specyfik wypity po maratonie…
Co?! Pomagać instruktorowi? To on ma mi pomagać, to po to płacę za wejście do klubu, on ma zrobić tak, żebym ja schudł, ja wyglądał jak młody bóg, a on to i tak ma idealne życie, bo płacą mu za to, że zrobi sobie trening i w dodatku na pewno nie tyje od ciastek!!!111!! Trolla…