Wchodzisz do domu w akompaniamencie swojego przyspieszonego oddechu. Wita Cię znajomy zapach, a w zasadzie tysiące zapachów. Ciepło bucha na zmarzniętą od wiatru twarz. Wreszcie możesz się rozluźnić… Satysfakcja, że masz w nogach dziesięć kilometrów, przenika rozentuzjazmowane ciało. Przycisk stop na zegarku już dawno spełnił swoje zadanie. Ściągasz tylko wierzchnie odzienie. W mokrych rzeczach siadasz…
Niedzielny, jesienny wieczór niesie za sobą prawdopodobieństwo, że tak jak ja siedzisz teraz przed komputerem. Ciekawe, w jakim jesteś nastroju. Czy lubisz jesień? Czy byłaś kiedyś na Indoor Cyclingu…? Czy tak jak ja zastanawiasz się, o czym w zasadzie napisałaś i czy te luźne myśli da się jakoś skategoryzować i dać komuś do przeczytania? Da…
Jak schudnąć w dwa dni, jak zmieścić się w sukienkę na wesele, które jest za tydzień (a zamek się nie dopina – klasyk)… Jak biegać, by schuść, kiedy jeść tłuszcz, a kiedy białko – takich rad w Internecie znalazłam w swoim życiu bez liku. Dlaczego w tym bajzlu informacyjnym nie było nic na temat tego,…
Ostatnio dowiedziałam się, że istnieje świat, w którym kobiety mówią do swoich facetów: “Znowu idziesz na te rowery?!”, “Nie biegaj, rozwalisz sobie kolana!”, “Ciągle ten sport, już nie pamiętasz o mnie”. Poczułam się, jakbym słyszała o czymś, co dzieje się w innym wymiarze. Mój umwelt najwyraźniej nie przewiduje takich zachowań i scenariuszy, toteż wielkie było…
Wczoraj odbył się 15. Poznań Maraton. Oglądając zdjęcia z trasy (na której można było zobaczyć przekrój zawodników: od typowego biegacza przez panią w różowym tiulu po pana padającego na kolana na mecie z pierścionkiem – ach, ten herozim pobiegowy), moje wspomnienia wylały się z myślodsiewni. Rok temu przebiegłam maraton. A w zasadzie dwa; to już…
Dzisiejsza data jest dla mnie szczególna. Mam wiele takich dat, mam pamięć do nich, zwracam na nie uwagę. Lata skrobania dziennika zaowocowały tym, że mogę wyśpiewać wiele najmniejszych wydarzeń w połączeniu z ich miejscem w kalendarzu. Nie pamiętasz, którego się ostatnio widzieliśmy? Jest duże prawdopodobieństwo, że ja wiem. 20 września 2012. Jak się wtedy czułeś?…
W niedzielę minęły trzy tygodnie detoksu cukrowego. Uf… Nie sądziłam, że dam radę. Szczerze mówiąc, to wydaje mi się, że nie podołałabym, gdyby nie to, że nie trenowałam dużo (poza zajęciami dwa razy w tygodniu i trasami w terenie) i to, że ten czas był intensywnie przeżywany i mało myślałam o jedzeniu. I w ogóle…
Hej, hej! Pijąc trzecią dzisiejszą kawę, opowiem Wam czyimiś słowami, dlaczego detoks cukrowy może być jedną z najlepszych akcji roku. Najpierw jednak przyznam się do grzechu, który popełniłam w drugim tygodniu detoksu pod jednym z niemieckich marketów w moim mieście, a mianowicie: zjadłam dwa banany. Średnio dojrzałe. Zbrodnia to podwójna, a nawet potrójna. Po pierwsze,…
Jest wiele innych spraw, o których chcę Wam opowiedzieć i wrażenia z pierwszego tygodnia detoksu cukrowego absolutnie nie są priorytetem, ale mogą wnieść do Waszych żyć więcej niż moje wynurzenia, które pojawią się tutaj w najbliższym tygodniu (padło mi na głowę nieźle, a że mam bloga, to mogę Was wszystkich uprzedzić za jednym zamachem koła…
Wiele osób, słysząc „zdrowa żywność”, widzi oczyma wyobraźni sklepy, gdzie wszystko jest organiczne, nierzadko wegetariańskie czy wegańskie, w wyszukanych opakowaniach i… drogie. Nie da się ukryć – zakupy w takich sklepach opróżnią kieszenie szybciej niż pasjonujący szoping w biedronce. Jednak najgłośniej o tym, że zdrowe jedzenie jest drogie mówią ci, którzy wydają spore pieniądze tygodniowo…